Mehmet Güleryüz, 1938-2024

Mehmet Güleryüz’ün imgenin gözümüzün önünde bir belirip bir kaybolan hayaletimsi varlığına tutkulu bir biçimde karşılık veren bir sanat anlayışı vardır. Eleştirel ve dışavurumcu bir dünyadan beslenen resimlerinde sanatçı, insanlık halleri ve bu hallerin doğurduğu durumlara işaret eder. Erken dönem çalışmalarında varoluşsal kaygılar sergileyen Güleryüz, figürlerini belirsiz bir uzamın içerisinde görünür kılar. Zaman, mekân ve cinsiyetten arınmış bu figürler, ilerleyen yıllarda kimlik kazanır ve dönemlerini temsil eden birer karaktere dönüşür. Toplumcu-eleştirel çalışmaları ile de tanınan sanatçı, resimsel bilginin elle tutulamayacak bir düşünsel katman olduğu ve bu bilginin gerçeklikten devralındığı fikrini her zaman canlı tutar. Aile sevgisi, kadın-erkek ilişkileri, doğa ve canlılar, görsel ve sözel olarak günceli etkileyen tüm anlar onu ilgilendirir. Sanatçı genellikle tek bir ana odaklanarak, tekilin içinde var olan çoğul ilişki biçimlerini göstermek ister. Bu yüzden figürleri dursa bile devingen, onu var eden tüm ilişkinin bir girdap gibi etraflarını sarmasından dolayı da hareketlidir. Güleryüz, bizim bazen bir gösteri havasında, bazen de travmatik bir yalnızlıkla dışa vurduğumuz anların kaydını tutar. Kendilerini fark etmemiz için çırpınan ya da tam tersi suskunluğa gömülen bireylerin dünyasına el atar. İnsanı keşfetmenin en kolay yolunun insanlık hallerinin aşırı uçlarında dolanmak olduğuna inanır.