Kemal Önsoy, 1954

1980 yılında bitirdiği eğitiminin ardından çalışmalarına bir süre New York’ta devam eden Kemal Önsoy, 1993 yılında İstanbul’a geri döner. İnsanlık tarihinin yapısal yıkıntılarını araştıran bir arkeolog gibi resimlerinde katmanlara yoğunlaşır. Uzun fiziksel süreçlere bağlı olan sanat pratiği, zamansal ve yapısal geçişliliği tek bir resim düzlemi üzerinde buluşturur. Resimlerinde farklı renklerden oluşan ve üst üste yığılmış tabakalar, aynı yüzey üzerine indirgenerek yeni bir düzen oluşturur. Sanatçının figürü andıran imgeleri kimi zaman soyut bir manzarayı anımsatır, kimi zaman renk katmanlarının oluşturduğu mekânlar içinde kaybolur giderler. Önsoy’un çalışmaları, her biri farklı anlamlara sahip olan katların bir araya gelmesinden oluşan öyküsel, tarihsel, mimari ve bedensel birikimlere, izlere işaret eder.

Tarih, edebiyat, şiir ve tiyatro kökleri olan resimlerinde Önsoy, boya yığınlarıyla tabakalar arasında takip edilebilen izler oluşturur. Sanatçının tuvallerinde arkeolojik bir yaklaşımla katmanlaştırdığı kültürel bileşenleri, “No:5” adlı çalışmada daha yoğun bir renk paletinin etkisinde deneyimlemek mümkündür.