Seyhun Topuz, 1942

İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Heykel Bölümü’nü 1971 yılında bitiren Seyhun Topuz, 1978-1980 ve 1983-1984 yılları arasında çalışmalarını New York’ta sürdürür.

1980’li yılların başından itibaren heykel sanatını geometrik-soyut bir anlatım aracı olarak gören sanatçı, çalışmalarında doğada karşılaşılamayacak formlar tasarlar. Matematiksel bir düzen ve hesap fikriyle tasarladığı bu heykeller, izleyicisini aklıyla kavrayabileceği bir dünyaya davet eder. Formun ve malzemenin alabildiğine yalınlaştırdığı çalışmalarında sanatçı, dünyadaki değişimin karşısında durabilecek ideal bir yapı oluşturur. Düşünce yapısı ve sanat anlayışı olarak modern heykel sanatının minimal çizgisine yakın durur ve yalınlaştırılmış geometrik bir dilin farklı olasılıklarını çalışmalarının ana konusu haline getirir.

“Kırmızı V”in örneklediği çalışmalarında bir kareyi kendi içinde parçalara ayırarak ideal bir form kurgular ve küçük yüzey hareketleriyle bu tamamlanmış yapıyı hareketlendirmeye çalışır. Sadece kendilerini temsil eden bu pürüzsüz yüzeyli ve geometrik öğeler, farklı yüksekliklerdeki platformlar aracılığıyla zeminle olan ilişkilerini keserler. Bu çalışmalar, heykel sanatında yalın bir düşünüşün gelebileceği son noktayı işaret eder.