Temür Köran, 1960

Temür Koran, hayal ile gerçeği buluşturan resimleriyle tanınır. İzleyicisini farklı anlam, anlatım ve boyama tarzlarının iç içe geçtiği bir dünyaya davet eder. Kullandığı dil şiirsel, eklektik ve romantiktir. Sağlam bir çizim altyapısıyla farklı ölçülerdeki renk planları halinde kurguladığı resimlerinde ana öykü kendini hemen ele vermez. Gazete fotoğraflarından, renkli kadın dergilerinden, son zamanlarda kendi çektiği karelerden bir başlangıç fikri oluşturur. Gördüklerini birebir kopyalamaz, onları o günün sosyal meselelerine karşı politik bir gönderme veya hikâye olarak kullanır.

Temür Koran rengi, resmin bir malzemesi haline dönüştürür, üzerinde çalıştığı düzlemin kendisine sağladığı dokudan da faydalanır. Çok ince kullandığı boyanın resim düzlemine aktarımında kullanılan fırçanın bıraktığı çizgisel doku ve motif, figürlerde iz olarak belirir. Resim zemininin kendi rengini de kimi zaman görünür bırakan sanatçı, bazen ilk gerçekleştirdiği çizim izlerinin üzerini de kapatmaz ve figürlere tamamlanmamış izlenimini verir. Belki de bu nedenle Koran’ın resimlerinin her an başka bir hikâye veya medya görselini içine almaya hazır, değişmeye meyilli hali vardır. Figürlerini genellikle farklı perspektif acılarıyla görünür kılan sanatçı, bedeni silinmişlik ve bitmemişlik arasında gidip gelen bir renk kümesi olarak betimler. Karakterlerin bu kadar silik kalmaları, figürlerin bedenselliklerini sorgulanabilir hale getirir.