İrfan Önürmen, 1958

İrfan Önürmen, 1987 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nden Neş’e Erdok ve Neşet Günal atölyelerinde çalışarak mezun olur. Sanatçının çalışmalarında kullandığı malzemeler yıllar içinde çeşitlilik gösterse de, konu olarak insandan yola çıkmak sanatçı için hep ilgi çekici olmuştur. Gündelik hayatı odak noktasına alan Önürmen, hayatın içinden karakterleri tuvaline taşır. Toplumsal veya kişisel deneyimlerden yola çıkan sanatçı, kaybolmalarına izin vermeden bu hikâyeleri ele alır.

İrfan Önürmen desen, resim, kolaj, heykel gibi çalışmalarını ortaya çıkarırken kişisel hafızasının yanı sıra kültürel hafızaya da başvurur. Gazete ve dergilerden biriktirdiği görüntü arşiviyle modern şehir kültürü, yaşam tarzı, kimlik, beden gibi başlıklar altında iktidar, sermaye, tüketim kültürü gibi alt başlıklara bir diğer ifadeyle 1990’lı yıllarda başladığı sorunsallara yeni bakış açıları kazandırır. İnsan psikolojisi üzerinde yer edinen medyanın etkisini arşivinden gün yüzüne çıkararak kendi varlığından tatmin olmayan kimlikleri, duruşlarıyla, üzerindeki kıyafetleriyle veya aksesuarlarıyla merkeze koyar. Sanatçı, portrelerinin arka planını bazen nasıl bir mekânda olduklarına dair izlerle betimlerken, bazen o tasvirler yoktur, böylelikle sanatçı figürü izleyiciyle karşı karşıya getirir ve sanki onları birbiriyle yalnız bırakarak yüzleştirir. Figürlerini gündelik hayatın içinden birer kesit gibi çekip çıkararak resmederken, bağlamını kendine özgü bir yaklaşımla kurgular.

Yıllar içinde oluşturduğu görsel arşivinden beslenen sanatçı, günlük hayatın bir yansıması olan gazete haberlerinden sıklıkla yararlanır. Protesto, yürüyüş, sokak gösterileri ve benzer olaylara yapılan polis müdahalesinin işlendiği “Cop”, o anın sıcaklığı ve gerginliğini taşır. Figürlerin kıyafetlerine ait kişisel özelliklerini ön plana çıkaran kolaj eklemelerinin betimlemeye samimi bir katkısı olurken, polisin müdahalesiyle arasında zıtlık hissedilir.